Έρωτας: Λίγες σκέψεις μετά τον διαγωνισμό Φιλοσοφίας

Της Άννας Κοντοπούλου

Ένα άλμα νοητικής παραγωγικότητας και ταυτόχρονης σύνδεσης με τα συναισθήματα και το πώς αυτά αντανακλούν σε πνευματικό, ψυχικό και σωματικό επίπεδο στον άνθρωπο, έγινε η κεντρομόλος δύναμη για να δηλώσω τη συμμετοχή μου στον σχολικό διαγωνισμό Φιλοσοφικού δοκιμίου με θέμα τον έρωτα.

Ο έρωτας παραμένει εξυμνείται και ερευνάται, διχάζει και άλλοτε συσπειρώνει τους ανθρώπους ως αγαθό διαχρονικό και επίκαιρο, σύγχρονο σε κάθε γενιά που πέρασε, εγγύς σε κάθε ατομικότητα. Πολύπλοκος, δυναμικός, εξουσιαστικός, ολέθριος, μα και λυτρωτικός, είναι η αιτία, το κίνητρο, η τάση, η προοπτική για εξευγενισμό ή αποθράσυνση. Πότε ανεκπλήρωτος και πότε εξιδανικευμένος...     Αλλοιώνει το πλάσμα -το μόνο βέβαιο- σαν μέταλλο που ρίχνεται στην φωτιά κι ανάλογα με το σημείο τήξης του είναι απαραίτητος ο ανάλογος χρόνος... Σαφώς απαιτείται ειδικός εξοπλισμός! Είναι, ωστόσο, οι άνθρωποι προετοιμασμένοι κατάλληλα, για να διαχειριστούν τούτη την «αλλοίωση»; Αυτήν την περιπέτεια που δημιουργεί σαρκική έλξη, αφοσίωση και βαθιά επιθυμία προς ένα άλλο ον πέραν του εαυτού;

Φιλόσοφοι, στοχαστές, απλοί συζητητές, άτομα κάθε ηλικίας και γνωστικού φάσματος επιχείρησαν να αναλύσουν τον «έρωτα». Ταπεινά προσεγγίζοντας το θέμα, μένω μετέωρη να παρατηρώ τον επικυρίαρχο έρωτα επάνω στο πλάσμα, καταλήγοντας σε έναν στίχο από την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή..., «Ἔρως ἀνίκατε μάχαν».

*Η Άννα Κοντοπούλου εκπροσώπησε το Λύκειο Χορτιάτη στον 15ο Πανελλαδικό Μαθητικό Διαγωνισμό Φιλοσοφικού Δοκιμίου. Πρόκειται για έναν ετήσιο εκπαιδευτικό θεσμό που διευθύνεται και εμψυχώνεται από το Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Φέτος το θέμα ήταν ο "Έρωτας". Η προκριματική φάση για τις κατά τόπους διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διεξήχθηκε στις 31 Ιανουαρίου.